Paratuberkuloza je hronična zarazna bolest od koje obolijevaju uglavnom goveda, ali i ovce i koze, kao i divlji preživari. Ova bolest predstavlja veliku opasnost za govedarstvo usled velikih gubitaka koji nastaju padom proizvodnje mlijeka kao rezultat bolesti, smanjenjem klanične vrijednosti grla i povećanim remontom stada.
Paratuberkulozu (Johnovu bolest) uzrokuje bakterija Mycobacterium avium subspecies paratuberculosis. Novija istraživanja ukazuju i na zoonotski značaj paratuberkuloze goveda u patogenezi teške bolesti ljudi kao što je Chronova (Kronova) bolest. Bolesne životinje i kliconoše fecesom izlučuju veliki broj uzročnika i inficiraju stelju, hranu, vodu i pašnjak. Životinje se najčešće zaražavaju unosom inficirane hrane i vode. Poznat je prenos infekcije sa majke na plod u toku gaviditeta. Širenju bolesti pogoduje nekontrolisan promet životinja, kao i uvođenjem životinja kod kojih nisu primjećeni klinički simptomi (latentno bolesnih) u zdrava stada, piše pssrs.net
Paratuberkuloza goveda je hronična bolest kod koje se prvi simptomi javljaju u starosti od dvije do šeset godina. Bolest se širi lagano i uporno, a klinički se manifestuje teškim i učestalim prolivom bez primjesa krvi, opštom salbošću, progresivnim gubitkom tjelesne mase i padom mliječnosti. Takođe se javlja i podvilični otok koji vremenom može da nestane. Dlaka je nakostriješena, nastaje alopecija a ponekad i depigmentacija dlake. Kod ovaca se zapaža ispadanje pramenova vune. U odmaklim slučajevima može da se uoči edem u submandibularnom području i drugim dijelovima tijela. Pregledom krvi često se zapažaju anemija, smanjenje albumina i ukupnih proteina, dok je količina globulina nepromjenjena. Životinja ima očuvan apetit, nema temperaturu ali ima pojačanu žed. Tok bolesti varira i sa kratkotrajnim poboljšanjima, ali se uvjek završava kao mršavljenje, iscrpljenost, dehidracija i ako se nište ne preduzme nakon višemjesečnog bolovanja, paratuberkuloza završava smrtno.
RASPROSTRANJENOST PARATUBERKULOZE
Bolest je rasprostranjena u cijelom svijetu, kao i u državama koje graniče sa Republikom Srpskom i BiH. Tako je u Srbiji bolest otkrivena na ovcama još 1995. godine. U Hrvatskoj su 2010. godine vršena ciljana istraživanja prisustva ove bolesti i njeno prisustvo je potvrđeno u gotovo svim regijama (županijama). Slična istraživanja su neophodna i u Republici Srpskoj i BiH kako bi se utvrdilo realno stanje o postojanju paratuberkuloze goveda.
Naravno, istraživanje treba proširiti i na male preživare (ovce i koze), s obzirom na osjetljivost ovih životinja na paratuberkulozu, kao i zbog velikih gubitaka kojih ova bolest nanosi u ovčarstvu, a kojih nismo možda ni svjesni, jer nisu sprovedena relevantna istraživanja. Navika naših farmera da u okviru jednog posjeda uzgajaju velike i male preživare, doprinosi nekontrolisanom širenju bolesti. S obzirom na značaj ove bolesti, potrebno je da se pristupi njenom sistematskom praćenju, kako bi se otkrile oboljele jedinke i zaražena stada i na vrijeme pristupilo sprečavanju širenja i iskorjenjavanja ove bolesti.
Da se radi o teškoj bolesti preživara ukazuje činjenica da ne postoji efikasno i ekonomski opravdano liječenje oboljelih životinja nego se pristupa neškodljivom uklanjanju kao jedinom načinu za borbu protiv paratuberkuloze preživara. Najbolji način borbe protiv ove bolesti je da se ne dozvoli unošenje bolesti u stado, poboljšanje zoohigijenskih mjera i kontrolisan promet životinja.
Nema komentara