Ako sada ne prihranite krastavce i tikvice, ljetne vrućine mogu prepoloviti rod
Ljetne vrućine predstavljaju veliki izazov za proizvođače krastavaca i tikvica. Visoke temperature, intenzivno isparavanje vode i svakodnevna berba brzo iscrpljuju biljke, pa bez redovne prihrane dolazi do slabijeg zametanja plodova i njihovog slabijeg rasta.
Upravo zbog toga druga polovina jula je jedan od najvažnijih perioda za pravilnu ishranu ovih kultura. Uz dovoljno vode i odgovarajuću prihranu, krastavci i tikvice mogu nastaviti davati kvalitetan rod sve do kraja ljeta.
Zašto je prihrana u julu toliko važna?
Krastavci i tikvice spadaju među povrtlarske kulture koje troše velike količine hranjivih materija. Svakodnevnim formiranjem novih plodova iz zemljišta se ubrzano troše azot, kalijum, fosfor, magnezijum i kalcijum.
Tokom visokih temperatura biljke dodatno troše energiju na održavanje normalnih životnih procesa, zbog čega je redovna prihrana mnogo efikasnija od jednokratnog unošenja većih količina đubriva. Posebno je važan kalijum u fazi formiranja i nalijevanja plodova jer direktno utiče na prinos, kvalitet i otpornost biljaka na stres.
Koliko često prihranjivati?
Ako se uzgajaju na otvorenom, preporučuje se prihrana svakih 7 do 10 dana, naročito tokom perioda intenzivne berbe.
Kod sistema "kap po kap" najbolje rezultate daje češća fertirigacija (Fertigacija je savremena agrotehnička mjera kojom se biljkama istovremeno isporučuju voda i hranjiva, a provodi se otapanjem mineralnih đubriva u vodi za navodnjavanje, najčešće sistemom"kap po kap") manjim dozama hraniva, dva do tri puta sedmično, jer biljka tada kontinuirano dobija potrebne elemente bez velikih oscilacija.
Nakon obilnih kiša ili intenzivnog navodnjavanja dio hraniva se ispere iz zone korijena, pa je često potrebno obnoviti prihranu.
Koja hraniva su najvažnija?
Kalijum – ključ za krupan i kvalitetan plod
U fazi plodonošenja krastavci i tikvice imaju najveće potrebe za kalijumom. On poboljšava nalijevanje plodova, povećava sadržaj suhe materije i doprinosi boljoj otpornosti na visoke temperature.
Azot – ali umjereno
Azot je neophodan za razvoj lisne mase, ali pretjerana količina tokom ljeta može dovesti do bujnog rasta lišća uz manji broj plodova. Zato u ovoj fazi ne treba pretjerivati sa đubrivima koja imaju visok sadržaj azota.
Kalcijum i magnezijum
Kalcijum doprinosi čvrstoći tkiva i kvalitetu plodova, dok magnezijum učestvuje u procesu fotosinteze. Nedostatak magnezijuma često se prepoznaje po žućenju starijih listova između nerava.
Prihrana i zalijevanje moraju ići zajedno
Jedna od najčešćih grešaka jeste primjena mineralnih đubriva na suho zemljište.
Najbolje rezultate daje sljedeći redoslijed:
- prvo navodnjavanje,
- zatim prihrana,
- nakon toga lagano ispiranje hraniva u zonu korijena.
Na taj način smanjuje se mogućnost oštećenja korijena i biljke efikasnije usvajaju hranljive materije.
Folijarna prihrana može pomoći tokom velikih vrućina
Kada temperature prelaze 30 °C, usvajanje hraniva preko korijena može biti usporeno. Tada folijarna prihrana mikroelementima, kalcijumom ili aminokiselinama može biti korisna kao dopuna osnovnoj ishrani.
Prskanje treba obavljati rano ujutro ili predveče, nikako tokom najtoplijeg dijela dana.
Znakovi da biljkama nedostaje hraniva
Proizvođači bi trebali obratiti pažnju na prve simptome:
- sitni i deformisani plodovi,
- slabije cvjetanje,
- žućenje starijih listova,
- usporen rast vriježa,
- opadanje zametnutih plodova.
Pravovremena reakcija može spriječiti velike gubitke prinosa.
Ne zaboravite zaštitu od bolesti
Toplo vrijeme uz povećanu vlagu pogoduje razvoju pepelnice i plamenjače, posebno kod krastavaca. Zbog toga je, osim prihrane, važno redovno pregledati usjev, uklanjati stare i zaražene listove te osigurati dobro provjetravanje biljaka.
Tokom jula krastavci i tikvice ulaze u period najveće potrošnje hraniva. Redovna prihrana svakih sedam do deset dana, dovoljno vode i pravovremena zaštita od bolesti omogućavaju da biljke ostanu zdrave i produktivne do kraja sezone.
U uslovima sve češćih ljetnih vrućina upravo pravilna kombinacija navodnjavanja i uravnotežene prihrane predstavlja jednu od najvažnijih mjera za postizanje visokih i kvalitetnih prinosa.
