Ostavljanje mumificiranih i trulih plodova na voćkama nakon berbe ili tokom zime predstavlja ozbiljan rizik za zdravlje voćnjaka. Ovi plodovi, iako su naizgled „suhi“ i bez životnog sadržaja, služe kao rezervoar zaraze za bolesti koje se mogu vratiti naredne sezone i ugroziti cijeli rod.
Izvor zaraze — gljivične bolesti
Jedna od najčešćih bolesti koja koristi mumificirane plodove za prezimljavanje i širenje jeste monilioza, koju uzrokuju gljivice iz roda Monilia (npr. Monilia laxa i Monilia fructigena). Ove gljivice izazivaju:
-
trulež plodova koji se poslije mumificiraju i ostaju na granama,
sušenje mladih izdanaka i cvjetova, ako se ne uklone pravovremeno.
Mumificirani plodovi ostaju pričvršćeni na voćke ili leže na tlu ispod krošnji — i u oba slučaja predstavljaju izvor spora koje u proljeće brzo inficiraju novu vegetaciju.
Šta se događa ako ih ostavimo?
- Prezimište patogena: Spore gljivica preživljavaju unutar mumificiranog ploda i u povoljnim uslovima uzrokuju infekcije čim se period vegetacije pokrene.
- Brže širenje bolesti: Bolesti poput smeđe truleži (brown rot) i monilioze šire se izravno sa ostavljenih mumija na zdrave plodove i grane.
- Veći troškovi zaštite: Infekcije koje potiču od neuklonjenih mumija zahtijevaju više fungicida i intenzivnije mjere zaštite tokom sezone.
Preporučene mjere u voćnjaku
Sanitacija voćnjaka: Nakon berbe ili tokom zime potrebno je ukloniti sve mumificirane plodove sa grana i sa tla.
Uništavanje prikupljenih plodova: Nakon uklanjanja, plodovi se spaljuju ili duboko zakopavaju van voćnjaka kako se spore ne bi vratile u tlo.
Redovna rezidba: Osušene i zaražene grane takođe treba odstranjivati kako bi se smanjio potencijalni izvor bolesti.
Voćari amateri često zanemare “mumije” jer izgledaju bezopasno, ali upravo one mogu postati glavni izvor zaraze u narednoj sezoni. Briga o voćnjaku kroz redovno uklanjanje trulih i mumificiranih plodova jedan je od najefikasnijih načina za očuvanje zdravlja biljaka i osiguranje boljeg roda.
Nema komentara